Zo kan het ook: Kindcentrum De Nieuwe Draai
Scholen en kinderopvanglocaties delen hun bijzondere aanpak. Bij Kindcentrum De Nieuwe Draai in Heerhugowaard zijn opvang en onderwijs samengebracht in één doorgaande ontwikkelomgeving.
Kinderen blijven zoveel mogelijk in dezelfde vertrouwde omgeving. Ze zitten niet in gewone klassen, maar ontwikkelen zich in leeftijdsdomeinen met pleinen om te spelen, leren en ontdekken. Niet de kalenderleeftijd, maar de ontwikkeling bepaalt wanneer een kind een volgende stap zet. Volgens het team geeft dat meer rust, verbondenheid en ruimte om te groeien.
Een nieuwe draai aan de schooldag
Een kind van drie dat vier wordt, is niet ineens een ander kind. Vanuit die gedachte geven Duco en Marianne, leidinggevenden van Kindcentrum De Nieuwe Draai, een nieuwe draai aan opvang en onderwijs. Zij zagen jonge kinderen voortdurend schakelen. Van voorschoolse opvang naar de kring, van klas naar overblijf en daarna naar de bso. “Wij wilden zo min mogelijk knips in de dag. Iedere knip kost energie in je ontwikkeling,” zegt Marianne.
Kindcentrum De Nieuwe Draai in Heerhugowaard
Aantal leerlingen: 350
Bijzonder omdat: kinderen niet op vaste leeftijdsgrens, maar op basis van hun ontwikkeling een volgende stap zetten
Grootste winst: een dag met minder harde knips, meer rust en sterker thuisgevoel
Grootste uitdaging: groeien en tegelijk blijven uitleggen en verantwoorden hoe deze aanpak werkt
De Nieuwe Draai begon met een leeg vel papier. Niet een methode of rooster was het startpunt, maar de vraag wat kinderen nodig hebben om zich de hele dag te ontwikkelen. Daarom werkt het kindcentrum met vier domeinen: nul tot drie, drie tot zes, zes tot negen en negen tot twaalf jaar. Die leeftijden geven richting, maar vormen geen harde grens. “Wij gaan heel erg uit van ontwikkelleeftijd,” zegt Duco. “Een kind zet de volgende stap als het toe is aan meer ruimte, ander aanbod of een andere manier van werken.”
Eén doorgaand verhaal
Voor jonge kinderen is dat vooral zichtbaar in het domein drie tot zes. Daar komen peuters en kleuters dichter bij elkaar. Wie om half acht binnenkomt, start meteen in het eigen domein. Om half negen begint de formele onderwijstijd en om twee uur loopt die af, maar de plek blijft hetzelfde. Pedagogisch medewerkers en leerkrachten dragen samen de dag. “Waarom zou een kind om half drie de blokkentoren op moeten ruimen als het tot zes uur in het pand is?” zegt Marianne.
In het domein drie tot zes zijn zes stamgroepen en zes pleinen. Wat in een gewone kleuterklas vaak in één lokaal zit, is hier verdeeld over verschillende plekken. Op de bouw plaats bouwen kinderen met blokken en oefenen ze met tellen, passen, meten en ruimtelijk inzicht. In de huishoek en winkel spelen ze situaties uit het dagelijks leven na, gebruiken ze taal, maken ze afspraken en oefenen ze sociale vaardigheden. Op andere pleinen is ruimte voor creativiteit en wereldonderzoek. Medewerkers leggen nieuw materiaal klaar, observeren wat kinderen doen en aan welke doelen zij werken.
Volgens Duco en Marianne levert dit rust en verbondenheid op. Kinderen hoeven minder vaak te wennen aan een andere ruimte, groep of volwassene. Ouders zien dat terug in de overdracht. De medewerker die een kind in de ochtend ziet binnenkomen, weet ook hoe het later heeft gespeeld, gegeten of gereageerd. Daardoor krijgen ouders een completer beeld van de dag.
Pedagogisch medewerkers en leerkrachten dragen samen de dag
Lunchen is ook leren
De lunch maakt die visie concreet. Kinderen uit verschillende domeinen eten samen in het restaurant of op een plein. De tafel wordt gedekt met borden, bekers, brood en beleg. Kinderen smeren zelf hun brood, vragen hulp als iets niet lukt, wachten op elkaar en ruimen op voor de volgende groep. Doordat de lunch gezamenlijk wordt geregeld, is er geen verschil tussen broodtrommels. Zo wordt eten geen pauze tussen het leren door, maar een oefenmoment voor zelfstandigheid, taal, burgerschap en zorg voor elkaar.
Het gevoel van thuis merken bezoekers meteen. “Het woord thuis wordt hier heel vaak genoemd,” zegt Duco. Voor De Nieuwe Draai is dat een groot compliment. In zo’n omgeving durven kinderen te proberen, fouten te maken en opnieuw te beginnen.
Anders werken vraagt uitleg
De grootste uitdaging zit in groeien, uitleggen en verantwoorden. Ouders, nieuwe collega’s en toezichthouders zijn gewend aan groepen, methodes en vaste grenzen. De Nieuwe Draai moet steeds laten zien hoe kinderen worden gevolgd en waarom deze aanpak werkt. Toch overheerst de trots. In de domeinen voelt het team zich samen verantwoordelijk. “Je draagt het bij ons niet alleen,” zegt Marianne.
Zo draait het niet alleen om anders organiseren, maar om kinderen die de hele dag in rust kunnen groeien.