Inloggen
Abonneren
Contact
Verbinding
Een van de meest dierbare momenten op een schooldag is voor mij het moment net na 8:30 uur. Als leerkracht neem ik dan tijd en ruimte om te observeren. Ik geniet ervan hoe makkelijk de kinderen onderling contact maken, hoe materialen gedeeld worden of hoe nieuwe plannen ontstaan. Ik verbaas me erover hoe makkelijk de groep op zo’n moment ‘zichzelf’ regelt.
Ik maak de omgeving speelklaar door gevarieerd materiaal aan te bieden en ze weten dat er geen beperkingen zijn qua aantal per materiaal. De enige voorwaarde is dat, als je het te druk vindt, je niemand mag wegsturen. Je maakt zelf de keuze om met iets anders te spelen. Bijsturen is nauwelijks nodig; elk kind is vol aandacht bezig.
Op het moment van schrijven van dit redactioneel zit ik vlakbij een speeltuin. Het is een komen en gaan van kinderen, diverse talen worden gesproken, maar één ding blijft doorlopend zichtbaar: de betrokkenheid bij elkaar en het spel.
Ik verbaas me erover hoe makkelijk de groep ‘zichzelf’ regelt
Ik denk hierbij meteen aan het ochtendmoment in mijn groep en zie parallellen. Weinig tot geen sturing, gedeeld materiaal en hoge betrokkenheid. Meer hebben jonge kinderen niet nodig om met elkaar tot ontdekking te komen. Dat laat ook Annemiek Hoppenbrouwers zien in haar artikel ‘De superdiverse klas’. Zij spreekt over superdiversiteit en het belang van verbinding en suggereert dat het samen ontdekken van de wereld een groep mensen verbindt. Ik nodig je uit om in jouw diverse groep op zoek te gaan naar de overeenkomsten en zelf de pedagogiek van het verbinden te ervaren.
